Getting Job

miércoles, 29 de octubre de 2014

Módulo II .- Reflexión individual de marco personal.- por Olga Ruiz

Habilidades del orientador/a laboral


En el módulo II nos hemos centrado en las habilidades que debe de tener un orientador laboral, hemos tratado una primera parte en la que hablamos de habilidades de comunicación y habilidades sociales y segunda parte de las  herramientas TICs de las que dispone un orientador para el desempeño de sus funciones.


En las clases presenciales hemos podido contar con la ponencia de Fernando Aguilar-Galindo Ávila. En su ponencia empleaba cuentos para transmitirnos las morajelas que de ellos se podía sacar.


Yo en este caso voy a copiaros un cuento que he leído en un libro de Círculo de Lectores, para seguir en la línea de Fernando y así transmitiros la moraleja de este cuento.


La luciérnaga - Cuento tradicional tailandés

“Había una vez una comunidad de luciérnagas que habitaba el interior de un gigantesco lampati, uno de los árboles más majestuosos y antiguos de Tailandia. 

Todas la noches, cuando caía la oscuridad y apenas se escuchaba el leve murmullo de un río cercano, todas las luciérnagas salían del árbol para mostrar al mundo sus maravillosos destellos.

Jugaban a hacer figuras con sus luces, bailando al son de una música improvisada para crear un sinfín de centelleos luminosos más resplandeciente que cualquier espectáculo de fuegos artificiales.

Pero entre todas las luciérnagas del lampati había una muy pequeñita a la que no le gustaba salir a volar.

-No, hoy tampoco quiero salir a volar -decía todos los días la pequeña luciérnaga-. Id vosotras, que yo estoy muy bien aquí en casita.

Tanto sus padres como sus abuelos, hermanos y amigos esperaban con ilusión la llegada del anochecer para salir de casa y brillar en la oscuridad. Se divertían tanto que no comprendían por qué la pequeña luciérnaga no les quería acompañar. Le insistían una y otra vez, pero no había manera de convencerla. La pequeña luciérnaga siempre se negaba.

-¡Qué no quiero salir afuera! -repetía una y otra vez- ¡Mira que sois pesados!

Toda la colonia de luciérnagas estaba muy preocupada por su pequeña compañera.

- Tenemos que hacer algo -se quejaba su madre-. ¡No puede ser que siempre se quede sola en casa sin salir con nosotros!

-No te preocupes, mujer -la consolaba el padre- Ya verá como cualquier día de éstos sale a volar con nosotros.

Una noche, cuando las luciérnagas habían salido a volar, la abuela de la pequeña se le acercó y le preguntó con mucha delicadeza:

-Qué es lo que ocurre, mi pequeña? ¿Por qué no quieres venir nunca con nosotros a brillar en la oscuridad?

-Es que no me gusta volar - respondió la pequeña luciérnaga.

-Pero ¿por qué no te gusta volar ni mostrar tu maravillosa luz? - insistió la abuela luciérnaga.

-Pues… -explicó al fin la pequeña luciérnaga-... ¿para qué voy a salir si nunca podré brillar tanto como la luna?

La luna es grande y muy brillante, y yo a su lado no soy nada. Soy tan diminuta que en comparación parezco una estrellita. Por eso siempre me quedo en casa, porque nunca podré brillar tanto como la luna.

La abuela había escuchado con atención las razones de su nieta, y le contestó:

-¡Ay, mi niña! Hay algo que deberías saber sobre la luna. Si al menos salieras de vez en cuando, lo habrías descubierto, pero como siempre te quedas en el árbol, pues no lo sabes.

-¿Qué es lo que debería saber y no sé? - preguntó con impaciencia la pequeña luciérnaga.

-Tienes que saber que la luna no tiene la misma luz todas las noches - le contestó la abuela-. 

La luna es tan variable que cada día es diferente. Hay días en los que es grande y majestuosa como una pelota, y brilla sin cesar en el cielo. Pero hay otros días en lo que se esconde, su brillo desaparece y el mundo se queda completamente a oscuras.

-De veras hay noches en las que la luna no sale? - preguntó sorprendida la pequeña luciérnaga.

-Así es - le confirmó la abuela-. La luna es muy cambiante. A veces crece y a veces se hace pequeñita. Hay noches en las que es grande y roja, y otras en las que desaparece detrás de las nubes. En cambio tú, mi niña, siempre brillarás con la misma fuerza y siempre lo harás con tu propia luz.

La pequeña luciérnaga estaba asombrada ante tal descubrimiento. Nunca había imaginado que la luna pudiese cambiar y que brillase o se escondiese según los días.

Así fue como nuestra pequeña amiguita aprendió que cada uno tiene sus cualidades y por tanto, cada uno debe  brillar con su propia luz”.  

Libro “ Valorate a ti mismo” Circulo de Lectores


Con esto lo que quiero dejar constancia es que, sí es verdad que hay que conocer y saber de habilidades y competencias, conocer y dominar las TICs y hacérselas llegar a los orientados.

Pero también es verdad que, en lo que debemos de centrarnos es en escuchar y motivar,  debemos saber sacar lo mejor de cada uno. 

Que lo sepan plasmar en sus curriculums y entrevistas, motivarles, transmitirles la seguridad y confianza que necesitan para enfrentarse a la búsqueda activa de empleo.

Nuestro objetivo es que no caigan en la desidia y desánimo al que pueden llegar cuando se ven frustrados cada vez que no consiguen una entrevista y ven como va pasando el tiempo sin conseguir un puesto de trabajo.


“Algunas cosas están bajo nuestro control y otras no. Sólo tras haber hecho frente a esta regla fundamental y haber aprendido a distinguir entre lo que podemos controlar y lo que no, podemos alcanzar la tranquilidad interior y la eficacia exterior”
Epicteto


LA CURACIÓN DE CONTENIDOS: reflexión


Creación de un panel en Feedly y un tópico en Scoop.it

      Debido a que actualmente vivimos en la denominada "Sociedad de la Información", cada vez tenemos más y más información en la red, creciendo ésta de manera considerable, lo que provoca una sobrecarga informativa, por lo que surge el concepto de "curación de contenidos" que se entiende como la acción de:

        •  encontrar
        •  organizar
        •  filtrar
        •  dotar de valor al contenido procedente de diversas fuentes sobre algún tema en concreto.                       

         El curador de contenidos es un crítico que debe hacer una buena selección y filtrado del contenido, dado valor adicional a los mismos y éstos deben ser adecuados a nuestros intereses profesionales.

         Las herramientas con las que estamos trabajando la curación de contenidos son:

         FEEDLY: nos permite organizar de una forma clara y visual nuestras fuentes habituales de información. Con esta herramienta seleccioné aquellas categorías relacionadas con mi profesión entre otras: "diarios oficiales", "empleo", "emprendimiento", y en cada una de las temáticas clasifiqué las páginas web que consulto habitualmente.
                                  



                    
               SCOOP.IT: nos permite reunir páginas web o artículos bajo un mismo formato a modo de periódico. El tópico que creé es Emprendimiento social :



              Me parecen dos herramientas muy útiles para nuestro trabajo como orientadores/as laborales.
                     

martes, 28 de octubre de 2014

REFLEXIÓN MODULO 2

REFLEXIÓN MÓDULO 2

A ORIENTACIÓN LABORAL é intervir na dificultade que para unha persoa sexa atopar traballo, mantelo ou progresar axudando a persoa na adquisición das competencias necesarias, mediante a intervención para aumentar a súa empregabilidade ou capacidade para ás novas esixencias que require o mundo do traballo.

A orientación e a docencia é imprescindible acompañalas co uso das tecnoloxías da información e a comunicación e a Web 2.0.
O perfil dun bó orientador é que ten que xestionar a información, saber traballar con individuos, traballar con grupos, intermediación laboral, seguimiento, coordinación con outros servicios e institucións e xestión de servizos.
As principais competencias do Orientador son as habilidades sociais, o coñecemento da lexislación, dominio da metodoloxía didáctica, traballo cooperativo, dominio de técnicas de psicología, análise da situación e axuda na toma de decisións, análise de perfís profesionais e prospección de emprego e actualización permanente, manexo das tecnoloxías da información e comunicación e deseño de programas de inserción laboral.

O COACHING é un método que tamén nos pode axudar a instruir e adestrar a unha persoa ou grupo co obxectivo de conseguir algunha meta ou desenvolver habilidades específicas.

El desenvolvemento das competencias comunicativas : O que se quere dicir, o que se sabe dicir, o que se di, O que se oe, O que se escoita, O que se comprende, O que se acepta, O que se retén, O que se pon en práctica., sería o ideal.


Debemos aplicar os tipos de comunicación e ter presentes as barreiras da comunicación e utilizar as técnicas de comunicación eficaces ESCOITA ACTIVA,os pasos a seguir para un bo proceso de comunicación son PLANIFICAR, FACER, CONTROLAR E CORRIXIR.
As HABILIDADES SOCIAIS  son “un conxunto de condutas emitidas por un individuo nun contexto unipersonal que expresa actitudes, desexos, opinións ou dereitos dese individuo dun modo adecuado á situación, respetando esas conductas nos demais e que xeralmente resolve os problemas inmediatos mentras miminiza a probabilidade de futuros problemas”.



As TIC como elemento chave é unha competencia transversal de “obrigado cumplimento” ainda que estamos moi avanzados a pesar de que estudios din que estamos a cola da Unión Europea o crecemento no deixa de ser imparable, tamén en Galicia destaca con respecto a España que somos a comunidade autónoma con maior número de empresas TIC.
Para min e importante o aproveitamento da intelixencia colectiva da web 2.O e tamén que tes a posibilidade de traballar co mesmo servizo dende calquera tipo de dispositivo con conexión a internet.


Destacan os principais espazos e ferramentas das que podemos dispor tanto en redes sociais ( Intercambio valioso de información e contido, conversación sin intermediarios, difusión e fidelización) como e menxasería instantánea e que estas NOVAS FERRAMENTAS se poden aplicar para O EMPREGO.

Tamén debemos coñecer e configurar os nosos intereses para organizar os nosos contidos, APARTALOS OU CURALOS para poder desenvolvelos mellor tanto persoalmente como no traballo diario.

ALMACENAR,ORGANIZAR,ETIQUETAR E COMPARTIR os enlaces mais relevantes na rede e utilizar Apps móbiles que xa estamos a utilizar en maior medida.

Construir unha correcta IDENTIDADE DIXITAL, unha representación dun mesmo que proxectamos en Internet e que se constrúe según a nosa actividade ou a dos demais en relación a nós.

Todo éstas ferramentas fan que procuremos unha estratexia para rastrexar a información adecuada.
E todos temos as nosas estratexias de aprendizaxe e as nosas fontes de información que empregamos para aprender.

lunes, 20 de octubre de 2014

Desenvolvemento de competencias comunicativas. Reflexión grupal módulo 2.


A incorporación ao mercado laboral faise cada vez mais complicado nos nosos días, sobre todo si falamos de colectivos desfavorecidos, con escasa cualificación, exclusión social, inmigrantes e tamén incluir aqueles que carecen de redes sociais, que no teñan información ou non sepan onde encontrala o como obtela.

Unha das habilidades mais importante que ten que ter  un orientador laboral e a COMUNICACIÓN, saber escoitar, e saber poñerse no lugar do  orientado, coñecer as mensaxes que  se transmiten nunha entrevista ou sesión grupal (mensaxes tanto verbais como non verbais. A través da comunicación se obtén e se transmite información tanto positiva como negativa.

A linguaxe verbal, a importancia das palabras

A maior parte do noso tempo o ocupamos facendo actividades que requiren usar a lenguaxe oral, sen embargo, non sempre sabemos emplear este tempo, falando as cousas correctamente.
Polo xeral as verbas que falamos normalmente van acompañadas de emocións e sentemento, nosas verbas poden ter efectos negativos ou positivos dependendo da nosa intencionalidad. As palabras abren e cerran caixons emocionais.

NA VIDA SON  TAN IMPORTANTES AS TÚAS PALABRAS COMO A FORMA NAS QUE AS DIS.

O 55% do que transmitimos o facemos coa linguaxe non verbal,as posturas os acenos constitúen mensaxes.
A comunicación do orientador debe ser interpersonal e non cair nas barreiras da comunicación
O ambiente  debe ser positivo, debe haber coherencia da mensaxe e o seu obxectivo debe ser a escoita comprensiva e reformulación, o poder das preguntas e un FEEDBACK eficaz.


Para conseguir este obxectivo o orientador debe ser oidor, mediador, embaixador, investigador, informador, lider, evaluador,formador,asesor,  terapeuta etc.
GRAN OBXECTIVO E DIFÍCIL DE CONSEGUIR.



Unha das competencias máis importantes que debe ter o orientador/a laboral no desenvolvemento do seu traballo son as habilidades comunicativas:

  • Habilidades verbais: son aquelas ferramentas nas que se utiliza a palabra para facilitar o proceso de comunicación. Pódense distinguir as habilidades centradas nos usuarios/as e as dirixidas a influir. Entre as primeiras destacamos as preguntas abertas e pechadas, o prarafraseo, o resumo ou reflexo de sentimentos, a ampliación...Entre as segundas destacamos as redefinicións, a clarificación, o resumo directivo e as habilidades para identificar, localizar, ampliar, informar, confrontar, facilitar, interpretar, compartir a propia experiencia, analizar, dirixir…

  • Habilidades non verbais: son recursos empregados polo orientador/a que non están baseados na palabra, senón apoiados no contacto visual (os silencios, os xestos de asentimento coa cabeza, expresións faciais, posicións do corpo, movemento das mans e aproveitamento da situación espacial).















La ventana de Joharí
La Ventana de Johari é unha ferramenta de psicoloxía cognitiva creada para ilustrar os procesos de interacción humana. Este modelo se utiliza en grupos de autoaxuda e en exercicios de dinámicas. Intenta explicar o fluxo da información dende dous puntos de vista, a exposición e a realimentación, de esta forma  se pode apreciar a existencia de dous fontes: os «outros», e  «eu».
Este modelo básase en 4 areas

  • Area libre: o que sei respecto de mín.
  • Area cega: o que descoñezo respecto de min.
  • Area oculta: o que os demáis saben respecto de min.
  • Area descoñecida: o que os demais descoñecen acerca de min.



Este método pódese empregar como ferramenta para a búsqueda de emprego para o autocoñecemento, e saber cómo se nos ve dende fora, algunha pregunta de entrevista de traballo pode ir orientada a se recoñecemos os nosos defectos ou virtudes, a cómo creemos que nos ven os demáis….




Video explicativo: Ventana de Johari

Segundo James Waldroop, director do programa de Desenvolvemento Profesional da Harvard Business School: "O segredo de manexar xente é conseguir que algo se faga. Esta tarefa vincúlase estreitamente coa misión da organización, e para levala a cabo hai que axustarse a operacións tácticas específicas. Cando manexo xente teño dous focos: miro, dende atrás, o traballo que está facendo unha persona, e despois miro á persona. Cando fago coaching, concéntrome na persoa."

Fragmento de “En busca de la Felicidad” na que unhas cantas palabras nos deixan unha gran ensinanza... Xamais permita que alguén che diga que non podes facer algo... se tes un soño tes que protexelo. Se queres algo vai a por elo e punto.






Coaching “é un método, por tanto, que consiste en dirixir, instruir e entrenar a unha persoa ou a un grupo delas, co obxectivo de conseguir algunha meta ou de desenvolver habilidades específicas”.
É a forma na que alguén axuda a outra persona a que sexa capaz de conseguir os seus propios resultados.

Dalgunha forma, podemos dicir, que un/ha orientador/a laboral ten que ser en certo modo un coach, dominando o uso da palabra e motivando ao usuario, practicando a escoita activa e a reformulación, facilitando cambios de conducta, estando centrado/a nos resultados, baseándose no principio de realidade, tendo capacidade asertiva, traballando con intelixencia e comunicándose con forza e elegancia.

O segredo está na actitude, a habilidade e o coñecemento.

Se somos conscientes de como nos comunicamos cos demais poderemos mellorar aqueles aspectos nos que fallamos máis, como o noso tono de voz, as palabras que empregamos, os nervios ó falar en público, etc. Tamén debemos ser conscientes do outro, a outra persona, e o que nos quere trasmitir.

O 70% dos erros na comunicación son por mala interpretación da mensaxe. E, a veces, esa mala interpretación ven porque non estamos atentos ou porque temos ideas preconcebidas.

Unha comunicación eficaz é unha base clave para relacionarnos e ser máis eficaces no noso obxectivo de alcanzar o éxito.


Desenvolvemento das competencias comunicativas

As habilidades e competencias comunicativas son unha ferramenta fundamental no noso traballo como profesionais da orientación laboral.


Tendo en conta que traballamos cun grupo heteroxéneo de persoas, que chegan a nós con circunstancias converxentes nalgúns puntos pero con importantes circunstancias diferenciadoras, debemos ser quen de poder atender as súas necesidades do xeito máis eficaz posible.







Para elo, é primordial nun primeiro momento realizar unha escoita activa, aspecto fundamental do que moitas veces, pola inercia do noso traballo, deixamos nun segundo plano.



É fundamental empatizar coa persoa, entender as súas circunstancias particulares, non emitindo para elo xuízos de valor.

Só así seremos quen de poder establecer unha comunicacion eficaz, que nos permita elaborar a nosa mensaxe tendo en conta á persoa que estamos a orientar, adaptándoa ás súas necesidades concretas e proporcionando información de utilidade atendendo ás súas circunstancias particulares.

Durante a atención ás persoas, ben sexa de xeito individual ou grupal, é fundamental o reforzo positivo.
As circunstancias nas que se atopan a maioría das persoas que atendemos son de abondo negativas, atendendo a diversos factores: perda do emprego, perda da solvencia económica, necesidade de reciclaxe profesional (nestes casos a sensación de desorientación coa que se atopa a persoa é moi relevante e provoca sensación de inseguridade), situación de desemprego prolongada, entre outras. 


É primordial, para que a nosa labor de orientación teña éxito, devolver ás persoas a confianza en si mesmas, elevar a súa autoestima, posto que mentres un non crea en si mesmo, non será posible que interiorice a nosa mensaxe, pois sería como se estivesemos a falar de algúen diferente, por non identificarse cos contidos da mensaxe que recibe.


Non debemos esquecer o papel tan relevante que xoga a comunicación non verbal, nestas circunstancias moito máis determinante que o que dicirmos. A nosa linguaxe corporal pode ser clave no éxito da nosa labor, pois debe estar en consonancia o que dicimos co como o dicimos.


lunes, 13 de octubre de 2014

Marco Conceptual Certificados de profesionalidade




REFLEXIÓN GRUPAL CERTIFICADOS DE PROFESIONALIDADE

Para a acreditación de competencias necesítase valorar tanto a formación adquirida como a experiencia laboral o longo da vida tendo que cumprir unha serie de requisitos bastante exisentes que intentan adaptarse o maior número de situacións que poidan darse, sempre cunhA VALORACIÓN o máis eficaz posible, seguindo un procedemento de FASES acompañadas por un tutor que o acompaña o longo do proceso, mediante a aportación de probas e dos documentos necesarios nas que se trata de conseguir un resultado adecuado o nivel requerido nun listado de Certificacions.

Este sistema concebiuse para poder mellorar na búsqueda de emprego e lograr un mellor futuro laboral e POR EN VALOR o traballo de moitas persoas que carecen da titulación pero que sin embargo teñen experiencia dabondo e que agora  POR FIN poderáse ver recompensado e dar frutos.
O papel do orientador é imprescindible para informar a todas éstas persoas que cumpllan os requisitos para aplicarlle o proceso-


Nun mercado laboral con cada vez menos oportunidades de inserción laboral, con cada vez máis persoas en busca de emprego e coa precariedade laboral que acompaña ás poucas ofertas de traballo que se presentan, unha posibilidade de ampliar as posibilidades de retorno ao mercado de traballo é a través da cualificación profesional.

Isto pode acadarse por medio do acceso á Formación Profesional ou á acreditación das competencias que xa posuímos derivadas da experiencia laboral previa, pero que non está acompañada dunha titulación.
Estamos ante un tema moi complexo onde os profesionais adicados á tarefa de orientación laboral debemos ter un coñecemento en profundidade para poder informar e asesorar das posibles vías de acreditación ou pasos a seguir pola persoa nesta modalidade.



A gran dificultade reside, se nos centramos en Galicia, en dous factores clave: o elevado número de persoas sen formación mínima para cumprir os requisitos de acceso a calquera das dúas vías e as escasas oportunidades de acceso a accións formativas que permitan acadar os mínimos esixidos.


A isto tamén hai que engadir un aspecto de suma importancia, como é a exclusión territorial, extremadamente condicionante á hora de igualar as oportunidades para todas aquelas persoas que queiran acollerse a esta vía.


Tendo en conta a idade das persoas en situación de desemprego e a necesidade dunha reciclaxe profesional nun elevado número de casos, as cada vez máis escasas accións formativas ás que poden ter acceso, ofertadas dende os programas de formación para persoas en situación de desemprego (sen entrar a valorar o feito de que a oferta formativa debería revisarse para adecuarse á situación do mercado de traballo e á busca de novos xacementos de emprego) e a elevación dos requisitos formativos para acceder ás mesmas (unha persoa precisa dun Graduado en Educación Secundaria Obrigatoria para facer un curso de Informática Básica, por poñer algún exemplo), provocan que a maioría se queden nesa 'terra de ningúen', onde a oportunidade de regreso ao mundo laboral cada vez se alonxa máis.


É positivo o feito de que aquelas persoas poidan obter un recoñecemento á súa labor profesional desenvolvida durante anos adquirindo os coñecementos a través da experiencia, ben porque no seu momento non había oferta formativa relacionada con dita actividade ou porque non se realizou previamente a formación precisa para o seu desempeño..


Sen embargo é deber das administracións deseñar as accións e poñer as medidas necesarias para que se poidan beneficiar o maior número de persoas, que no momento actual non parece ser o caso.


A pesar da importancia dos Certificados de Profesionalidade, dos esixentes requisitos de acceso tanto para os docentes coma para os participantes en ditas accións formativas, na súa meirande parte o entramado empresarial non coñece a existencia destes, polo que é máis que evidente que algo falla en dito proceso de transferencia dende a Administración ata o empresariado, e ata o público en xeral.


Engadir tamén, que a pesares destes estrictos requisitos de acceso, por exemplo, para acceder a un Certificado de Profesionalidade de Nivel 3, supoñamos Xestión Contable e Xestión Administrativa para Auditoría, entre outros esixese ter o Título de Bachiller, sen ter coñecementos previos en dita materia, o que fai que na maioría dos casos non se imparta todo o temario que establecen ditos certificados de profesionalidade por atoparse participantes de moi diversos niveis en dita materia.
esa rectitude na súa entrada esfúmase á hora da impartición, causando desavenencias, en ocasións, en ditas accións formativas entre os propios participantes por uns “querer máis” e os outros sentirse “fora de lugar”.


Sendo a finalidade dos certificados de profesionalidade a de acreditar os coñecementos formativos e profesionais, con eles se facilita o acceso o emprego e a inserción no mercado de traballo de colectivos que de outra banda non poderían acreditar a súa formación, coñecementos e experiencia laboral.
Asimismo, tamén dan a posibilidade de promoción e mellora de emprego a todas aquelas persoas que así o desexen.

Para ampliar información acerca dos certificados de profesionalidade pincha aqui