Getting Job

jueves, 13 de noviembre de 2014

EMPRENDENDO


EMPRENDENDO



Curioso mundo este do emprendemento! Por un lado temos todas as políticas de emprego que, en maior ou menor medida, todas elas te van dirixindo cara ao autoemprego como a solución a todos os teus males laborais. Por outro lado estamos a xente de a pé, xente que, se lle facemos caso ás anteriores políticas, practicamente todos somos posibles emprendedores, mentras non se demostre o contrario. 

Eu non podo deixar de pensar na xente da miña familia que montou empresas, que nun ou noutro momento da súa vida tivo que plantexarse o autoemprego como saída laboral e vital, que sen estudos, sen cartos, con fillos pequenos tivo que ter o arranque de organizar a súa vida partindo case da nada, dispoñendo de local pero tendo que pagar un crédito ao 14% de interese fixo. Os tempos cambiaron? Si, por suposto, nunhas cousas para mellor e noutras para peor. Pero os medos seguro que eran os mesmos.

Para este traballo decidín falar do emprendemento porque neste último mes cadrou que me viñeron a orientación laboral diferentes persoas que, polas súas circunstancias persoais, si se están a plantexar o autoemprego. E o certo é que foron casos que me deron que pensar. Vouvos contar as súas historias a ver se a vós tamén vos fan pensar un pouco neste mundo do emprendemento, tan bonito, tan fácil, con tanto apoio.



DARME DE ALTA? PARA QUE?


O primeiro caso que me fixo pensar foi o dun home de 48 anos, albanel de toda a vida, cunha rede de contactos en empresas e particulares moi moi amplo. Nas empresas non atopa traballo, en parte porque non hai e en parte porque seica con 48 anos xa é un pouco vello. Os particulares é outro mundo. É un bo albanel, rápido e limpo, todo o mundo o sabe, e por riba é barato. Bueno, barato non, que para o que paga xa se sabe que todo sempre é caro, pero si é moito máis barato que calquera empresa á que lle poidas pedir orzamento.

Desde que foi ao paro está a facer chapuzas a amigos, familiares, veciños, amigos de amigos, coñecidos… O boca a boca sempre funcionou e neste momento ten cuberto con “chapuzas” practicamente unha xornada de 40 horas semanais. E ganando cartos, desde logo máis que se estivera contratado con estes contratos cutres que che ofrecen agora.

Ten traballo, gana cartos, cada vez pídenlle máis orzamentos… pero non quere darse de alta en autónomos. Tería seguro? Si. Non tería que traballar ás agachadas e só facendo traballos de interior? Si. Non tería que ir pola noite coma os ladróns para que nono vexan? Tamén. Pero, para que pagar autónomos se total pagas e pagas e non che dan nada a cambio? Polo seguro? Se son autónomo vou traballar aínda que sexa a rastras. Pola pensión? Se ao final pagas toda a vida por unha pensión que non che dá nin para vivir.

E eu só podo pensar no meu irmán, o fontaneiro, pasándoas negras para pagar os autónomos, o aluguer, a luz, os impostos… mentras outros moitos fontaneiros están a traballar exactamente igual que este meu albanel, a metade de prezo, sen estrés ningún por ter que facer os pagos e, algúns incluso, compaxinando os ingresos extras co subsidio de desemprego. Algo terá que cambiar para que ao meu albanel lle resulte rentable darse de alta en autónomos, non? Ou será que é meu irmán o que vai ter que darse de baixa para traballar en negro?



QUE MONTO?


“Ola, veño aquí porque quero montar unha empresa e dixéronme que falara contigo para ver que monto”

Cara de parva que me quedou! Pero imaxinádevos que cara se vos poría a vós se a golpe de luns ás 9.30 da mañá vos entra pola porta unha muller á que non coñeces de nada, á que nunca viches na túa vida, decíndoche que qué negocio monta! Realmente déronme ganas de decirlle “señora, se o soubera xa o tería montado eu!”

Pois nada, que seica alguén lle dixo que viñera pola Casa da Cultura que seguro que lle podiamos decir que negocio podía montar en Brión que lle fora ben. Esto seguro que a Rappel non lle pasou nunca! Porque eu daquela non tiña aínda a man o enlace este das 300 ideas de negocio que poden ter éxito, que se non… xa lle solucionaba a vida á señora alí mesmo!



ONDE ESTÁS QUE NON TE VEXO


Esta moza que nos ocupa plantéxase o autoemprego como unha boa solución para poder compaxinar a vida laboral coa familiar. Ten unha nena de 3 anos que empeza este ano na escola e ela quere un traballo cun horario normal (oito horas, mañá e tarde ou xornada continua) para poder estar ca nena ou un traballo ao que poida levar á nena. Sempre lle gustou o autoemprego e agora si está moi animada. A súa idea é montar unha librería infantil con zona de ocio e obradoiros en Bertamiráns. Xa estivo mirando locais, facendo un pequeño estudo de mercado da zona, mirando a normativa, pero non sabe nin por onde empezar a facer o plan de empresa.

Alguén lle dixo que se achegara ao IGAPE pois alí é onde levan os programas de emprendemento, teñen unha liña de apoio ao emprendedor, titorización para a elaboración do plan de empresa…

E alá foi con toda a ilusión do mundo! Ilusión que lle durou como cinco minutos desde que pisou o edificio do IGAPE. Teñen apoio ao emprendedor, si, pero a través da web e para que te atendan tes que enviarlles xa o plan de empresa practicamente feito. Eles “corríxencho”, dinche que partes hai, perdón, tes que mellorar, a viabilidade bueno, haina que valorar… Axuda? Si ho! Por favor! Na mesma web tes un modelo de plan de empresa, as guías (un pouco antigas ao meu parecer), incluso ferramentas para ver se realmente tes o perfil dun bo emprendedor!

E coma un globo pinchado, así foi perdendo o aire a moza que quería montar unha librería infantil. Menos mal que nono perdeu de todo e segue coa idea a pesar do IGAPE!



E AGORA QUE?


Finalmente o caso que máis me fixo pensar. Veume haberá quince días unha rapaza a unha entrevista de orientación laboral que hai un ano decidiu que quería traballar para ela e montar un centro de apoio educativo.

Empezou a valora a idea, mirou a ver como estaba o mercado na comarca de Santiago, fixo o plan de empresa, neste momento xa ten apalabrado un local en Santa Marta (precioso, barato, nun barrio con proxección e practicamente preparado tendo que facer tan só algunha pequena reforma), con idea de abrir en xaneiro e incluso co que sempre din que é o máis difícil, o financiamento, xa arranxado para asinar cando ela queira.

E aquí vou facer unha breve paréntese. O financiamento. Difícil? Depende. Se tes unha casa, algo de cartos no banco e/ou alguén que te avale non tes problema ningún, crédito hipotecario ao 4% en 12 anos ou crédito personal ao 7/8% en 7/8 anos sen problema a asinar nunha semana. Créditos ICO? Bueeeeno! Podería ser pero obras non cubre e tes que solicitalo xa como empresa. Intereses? O ICO a un 6% e se tes o aval do IGAPE no ano seguinte a que che concedan o crédito pode baixarche o interese a un 4%. O mellor? Que teñas casa, algo de cartos ou un aval, coma sempre.

Volvendo á historia. Xa co plan de empresa, que sempre parece que cando tes o plan de empresa e é viable xa tes o negocio montado, co local e cos cartos, a dous meses da data de apertura que ela mesma se puxo como meta, neste momento está a valorar de novo se montar o negocio ou non. A razón: medo ao fracaso. Non tanto polo crédito, que non é pouco pero é asumible, senón a que a empresa non funcione, vaia mal e teña que pechar. Que fas ante isto?


Aaah! Por certo! Direivos que no banco en ningún momento lle pediron que levara o plan de empresa nin lle preguntaron pola viabilidade!

Se ao final, todo segue coma sempre e as condicións son igual de duras agora que cando a miña familia montou os seus negocios. Pero como eu digo, se miña nai sen estudos e con cinco fillos puido sacar adiante á familia e a tenda, que non imos poder facer nós?


lunes, 10 de noviembre de 2014

Entrada como firma invitada: cursos AFD



Una reflexión sobre los cursos AFD

Los cursos AFD son acciones de formación para desempleados, prioritariamente, que se realizan en diferentes Concellos, centros de formación propios de la Consellería de Traballo y otros centros, públicos y privados, que reúnen los requisitos exigibles para impartir estas acciones formativas. 

Están financiados con cargo a fondos de la Xunta de Galicia y Europeos, y su objetivo es mejorar la cualificación de los trabajadores desempleados e inscritos como demandantes de empleo en el SPEG y potenciar su inserción en el mercado laboral (empleabilidad).
 
 La Consellería de Traballo publica en el DOG, normalmente con periodicidad anual, la Orden de Convocatoria, estableciendo las bases reguladoras de las acciones formativas a llevar a cabo a lo largo del año siguiente y los criterios de puntuación. Dichos cursos se seleccionarán por el sistema de concurrencia competitiva en el plazo que se establezca, excluyéndose  de este criterio de selección los que estén unidos a convenios específicos para la formación de colectivos con necesidades especiales, los considerados de interés social o bien proyectos con compromiso de contratación que se tramitan por concesión directa, entre otros.

En la propia Orden se establece el plazo, la forma y la documentación que se ha de aportar para participar en el proceso. La convocatoria para el año 2014 se puede consultar desde el siguiente enlace web: http://goo.gl/sXktXq

Asimismo, la Consellería de Traballo gestiona una serie de centros de FPO distribuidos a lo largo de toda la geografía autonómica:

  • Centro FPO de Bueu (Familia náutico-pesquera)
  • Centro FPO de Ferrol, Lugo y Viveiro (varias familias profesionales)
  • Centro de novas tecnologías de Santiago
Además, de las cuatro Unidades de Acción Formativa ubicadas en Ames, Negreira, Melide  y Monforte de Lemos, donde se ofertan cursos para satisfacer necesidades formativas de esas poblaciones.

Comparte con la Consellería de Educación la gestión de una red de CIFP donde se oferta formación de los tres subsistemas de FP: inicial o reglada, ocupacional y continua.

También gestiona  la Consellería de Traballo tres centros integrados en Santiago (cursos de la familia agraria, madera y otros), Ourense (cursos de varias familias profesionales) y Vigo (automoción, industria pesada,…).

Las acciones formativas del plan AFD, a medida que se van aprobando, se ofrecen a los demandantes que cumplen los requisitos de acceso (ESO, Celga, experiencia,…) y  los gestores de la formación hacen una selección de los alumnos siguiendo los criterios que establece la Orden de convocatoria. Hace unos pocos años algún curso se anulaba porque no había candidatos suficientes pero en la actualidad sucede todo lo contrario: muchos demandan acciones formativas pero la oferta porcentualmente resulta claramente insuficiente.

La programación AFD 2014 de la provincia de Pontevedra, por ejemplo, podemos consultarla en el enlace http://goo.gl/zW0MaE y contiene cursos de gran variedad de familias profesionales desde sanitaria, restauración, transporte, construcciones metálicas,…de varios niveles de cualificación (1,2,3), de duraciones muy diversas (25 horas hasta 998 horas); con o sin prácticas formativas; con fechas de inicio que van desde principios de febrero hasta principios de diciembre. La mayoría de estos cursos contienen una serie de horas de formación en módulos transversales: inserción laboral, sensibilización medioambiental y en la igualdad de género, prevención de riesgos laborales,…


Estos cursos tienen una gran importancia para la formación y el reciclaje de los trabajadores y pueden contar además con una serie de becas asociadas a diversas situaciones del alumnado, lo cual los hace muy atractivos para los desempleados que pueden no tener acceso a otro tipo de formación al haber mermado sus rentas.

Creo que podría mejorarse la oferta de formación si se incorporase preceptivamente (y los resultados fuesen vinculantes) un informe sobre las ocupaciones que podría absorber el mercado laboral de cada Concello donde se va a dar el curso (elaborado  por la federación de empresarios de la zona y la corporación municipal). Sería, también, conveniente que antes de repetir una acción formativa en una zona se viese en porcentaje de insertados, que hubiesen realizado el curso,  en esa ocupación y en ese lugar. De otro modo se corre el riesgo de incurrir en un gasto pero no en una verdadera inversión productiva, que es lo más perentorio en la actual situación del mercado laboral y los recortes presupuestarios que más que nunca exigen una gestión eficiente de los  recursos. Por otro lado debería hacerse un reparto equitativo del gasto en formación en función del porcentaje de desempleados de  los Concellos, dejando aparte otras consideraciones.  Las entidades de formación están en disposición, ahora, de desplazar a sus efectivos hacia zonas donde sean precisos sus servicios y podría impartir la formación allí donde es más necesaria.  Estas son algunas ideas que se me ocurren para mejorar estas acciones.

jueves, 6 de noviembre de 2014

A miña entrada como firma invitada: Centros Especiais de Emprego

Centros Especiais de Emprego

        




Normativa aplicable a Centros Especiais de Emprego


   

¿Qué son?

Os centros especiais de emprego son aqueles que realizan un traballo produtivo, participando regularmente nas operacións de mercado e que teñen por finalidade a integración das persoas con discapacidade ao réxime de traballo normal, asegurando un emprego remunerado á vez que e a prestan os servizos de axuste persoal e social que requiran estes traballadores. A súa estrutura e organización será similar ás das empresas ordinarias.

Consideraranse como traballadores con discapacidade, aquelas persoas que teñan recoñecido polo órgano competente (EVO) un grao de discapacidade igual ou superior ao 33 % .

O cadro de persoal dos centros especiais de emprego debe estar constituído polo maior número de persoas traballadoras con discapacidade que permita a natureza do proceso produtivo e, en todo caso, polo 70% daquel, sen ter en conta o persoal sen discapacidade dedicado aos servizos de axuste persoal e social.


Estes servizos  de axuste persoal e social fan referencia os servizos de  rehabilitación, terapéuticos, de integración social, cultural e deportivos que procuren ás persoas traballadoras con discapacidade do centro especial de emprego unha maior rehabilitación persoal e unha mellor adaptación da súa relación social.

Polo tanto, os CEE son empresas que teñen como obxectivo proporcionar ás persoas con discapacidade a realización dun traballo productivo e remunerado, axeitado as súas características personais e que facilite a súa integración no mercado laboral.

Características
ü        Economicamente estes “centros” son empresas, na medida en que están dirixido sa intervir no mercado de ben se servizos.
ü        Teñen como finalidade asegurar un traballo remunerado para as persoas con discapacidade que traballen neles, e a posible prestación de servizos de axuste persoal e social que requiran estes.
ü        Son empresas con forma xurídica variada xa que o seu titular pode ser calquera persoa física ou xurídica, pública ou privada, incluso comunidade de bens coa soa esixencia de ter capacidade xurídica e de obrar para ser empresario:sociedades mercantís, asociacións, fundacións, etc.
ü        Ó menos o 70% da súa plantilla ten que estar formada por traballadores con un grado de discapacidade igual ou superior ó 33%.
ü        Estes centros son concebidos como un medio de integración para as persoas con discapacidade no mercado laboral.

Prema na seguinte imaxe e poderás ver un vídeo sobre CEE





Creación de Centros Especiais de Emprego

A posta en funcionamento ou o recoñecemento dos centros especiais de emprego, requirirá autorización administrativa e inscrición no rexistro administrativo especial, que será outorgada pola dirección xeral competente en materia de relacións laborais, previa solicitude do interesado e acreditación do cumprimento dos requisitos establecidos na normativa vixente.
No caso da nosa comunidade Autónoma, os interesados na creación deste tipo de centros deberán dirixir unha solicitude á Dirección Xeral de Relacións Laborais da Consellería de Traballo solicitando a autorización e inscrición do centro no Rexistro Administrativo de Centros Especiais de Emprego.

 No seguinte enlace podedes ver o modelo de solicitude e documentación que se ten que adxuntar para solicitar a creación destes centros:
Modelo solicitude  

Deberan cumprir os seguinte requisitos e circunstancias:

  1. Acreditar a personalidade do titular do centro.
  2. Xustificar mediante o oportuno estudio económico as posibilidades de viabilidade e subsistencia do centro, en orde ao cumprimento dos seus fins.
  3. O seu cadro de persoal debe estar constituído por traballadores con discapacidade, en porcentaxe non inferior ao 70 % sobre o total, con contrato laboral formalizado por escrito conforme á normativa reguladora da relación laboral de carácter especial.
  4. Prever a integración do persoal técnico e de apoio coa titulación profesional adecuada que a actividade do centro precise no seu cadro de persoal.
  5. As persoas con discapacidade que integren o cadro de persoal deben prestar servizos dun xeito adecuado á súa capacidade de traballo e de maneira que as súas posibilidades de integración sexan reais e efectivas.
  6. O centro deberá contar cunha estructura e organización empresarial propia, independente e debidamente diferenciada doutras actividades do titular ou de persoas vinculadas por calquera título a este.





A continuación podedes visualizar un scoop.it realizado por min sobre Centros Especiais de Emprego que vos pode ser de utilidade e interese, para elo prema na imaxe da esquerda.










Axudas

 Estes Centros poden solicitar varios tipos de axudas económicas , como por exemplo:

Subvencións ás unidades de apoio profesional nos centros especiais de emprego



Destacar como curiosidade que existe unha Asesoría Virtual de Centros Especiais de Emprego que ten como obxectivo orientar sobre normativas, axudar en canto a realización de trámites, facilitación de acceso a modelos orientativos, etc.



Finalmente quero agradecer a tódalas compañeir@s que compoñen o grupo GETTING JOB por invitarme o seu blog. Espero que vos sexa de interese a miña pequena aportación sobre os Centros Especiais de Emprego. GRACIAS!!! 





Emprendimiento



Startup y Financiación:


Según un estudio de las Cámaras de Comercio en España, el 28% de las empresas han encontrado mayores problemas para financiar su actividad empresarial en los últimos doce meses. Las empresas del sector constructor son las que en mayor medida se ven afectadas por los problemas de financiación. Sobre todo en lo referente a la falta de liquidez derivada del estancamiento de la actividad y a los problemas con los pagos de clientes, que muy bien podría reflejar el resto del los sectores económicos que sufren el mismo mal.

Ante la preocupación surgida en la sociedad actual por buscar nuevas fuentes de financiación para empezar un negocio, me decidí a indagar un poco en este tema, el cual considero de gran importancia para llevar a cabo un proyecto, con todo lo que supone de riesgo para cualquier emprendedor inexperto o principiante.

El sector financiero está sufriendo cambios estructurales importantes, iba siendo hora.

En mi opinión, después de consultar varias fuentes y expertos en el tema, las últimas tendencias en este ámbito han sido las siguientes:

– Acceso a nuevas fórmulas bancarias.

– Irrupción del crowdfunding, para saber más del tema visitar este enlace   http://goo.gl/rjhXWg

– Elementos y opciones típicas de la cultura startup (venture capitals, aceledadoras…), aquí debería explicar que es una startup, para ello aconsejo visitar esta página http://goo.gl/IvR514

15 FORMAS CREATIVAS PARA FINANCIAR TU NEGOCIO O STARTUP empiezo con las menos creativas:

1- Fórmulas bancarias tradicionales: esto va de lo de siempre, ir al banco a “probar” suerte, para esto, a menos que tengas patrimonio personal, intenta ser acompañado por algún perfil solvente para que los gestores no te vean como un “peligro con patas”. En esta vertiente clásica puedes considerar las líneas de crédito y prestamos personales.

2- “Microfinancieras”: como bien dice el nombre, son entidades financieras de pequeño tamaño especialistas en prestamos pequeños y rápidos. La ventaja es que son mucho más permisivas y flexibles. El inconveniente es que los intereses son altísimos.

3- “Programas especializados en dar crédito a las empresas”: en cada país tienes hay distintos programas habilitados por los gobiernos para intentar aportar algo a la causa. Por poner un ejemplo, es España hay los créditos ICO y el programa ENISA.

4- Las famosas 3 F’s: es un clásico para proyectos muy jóvenes y aún por descubrir si van a tener viabilidad o no. Viene de la expresión en inglés: “Family, friends and fools”: familia, amigos y locos. Como suele decirse en este caso " que te financie tu padre", artículo relacionado con el tema http://goo.gl/UUmQaz

5- Business angels: los famosos ángeles. Son inversores privados (muchas veces antiguos emprendedores) que deciden invertir en una startup a cambio de un % de la empresa. También es cierto que suelen aportar aparte un punto de experiencia y network al proyecto en el que participan.

6- Venture capitals o capital riesgo: son fondos de capital de inversores privados que suelen invertir cuando el proyecto está más consolidado. Eso sí, su principal misión es la de conseguir salir del capital y colocar su parte para sacar un “rédito” económico. Para que veas cómo funcionan, este gráfico lo define muy bien:

7- Las nuevas fórmulas de financiación colectiva: si antes normalmente tenías unas pocas personas que te resolvían una necesidad de financiación, ahora pueden ser muchas a la vez. Aquí podemos encontrar dos vías:

– Plataformas de crowdfunding: sitios web donde puedes ofrecer la posibilidad de donaciones con algún tipo de contra prestación relacionada con el proyecto.




– Crowdlending: plataformas de financiación colectiva donde se publican necesidades financieras de algunas empresas aportando avales, seguros y lo que se pueda para que hayan algunos particulares que puedan prestar este dinero.

8- Partners estratégicos: vía muy recomendable para sectores tecnológicos y con componentes complejos en el ámbito digital. Por ejemplo, si tu principal obstáculo para empezar con un negocio es la construcción de una plataforma web potente, puedes contactar con partner técnico para que la haga “gratis” a cambio de un % de la empresa.

9- Bootstrapping: sin ninguna duda, la más dura de todas. Se trata de empezar un poco como sea, si hace falta sales al mercado con una mano delante y otra detrás y con las primeras ventas vas financiando el proyecto.

10- Hipotecando tu vivienda: poco hay que explicar, es jugarse la casa para sacar adelante tu empresa.

11- Con una actividad paralela: con toda la cultura freelance que cada vez está mas de moda, lo que puedes hacer es trabajar a media jornada en otra empresa o de freelance de otra cosa para ir avanzando con tu startup.

12- Exprimiendo el consumo colaborativo: con las nuevas fórmulas que tienes al alcance ve pensando en alquilar la habitación que te sobra en casa o alquilando por horas tu coche cuando no lo usas, e incluso compartir la plaza de garaje.

13- Vender tus bienes en Ebay: unas fotos, anuncios y un poco de actividad comercial. Nada más.

14- Ganar un concurso para startups: ahora mismo tienes muchos concursos a los que te puedes presentar a cambio de un buen puñado de euros. Eso sí necesitas un buen “pitch” para esto, importante definición de pitch en este enlace http://goo.gl/VcBt0D

15- Incubadoras y aceleradoras de startups: son distintos entornos de startups en fases tempranas que las ayudan a crecer ofreciéndoles un espacio físico, estructura y como no contactos para conseguir financiación. Algunas son ellas mismas los propios inversores. Artículo relacionado con este tema http://goo.gl/VPLfU7

¿Se te ocurre alguna opción más para financiar un negocio o startup?


Artículos relacionados:

 http://goo.gl/QblbYJ

       
     http://goo.gl/E3CCE1

ENTRADA COMA FIRMA CONVIDADA




          ATOPAR UN EMPREGO... A PARTIR DOS 45 ANOS
          MISIÓN IMPOSIBLE?

          Rocio Trastoy Garcia

        Todas e todos coñecemos a persoas que se quedaron sen emprego rozando ou superando os 45     anos. Estes poden ser algún deses casos.

        Z.Z.Z,  46 anos, traballou na mesma empresa durante 20 anos.
        Y.Y.Y.  50 anos, traballou desde os 16 anos, leva 5 anos sen emprego.
        X.X.X,  48 anos, leva desde o 2007 sen emprego.




     

  O mercado laboral actual, esta obligando a moitas persoas a buscar emprego, algunhas levan anos sen traballar cando tiñan un traballo estable. 

       Algunhas das  recomendacións que lles dariamos serían as seguintes:

-          Actitude: Positiva. Sendo realista. Non é imposible pero si difícil. Manter a confianza nun mesmo.. E actitude proactiva: non quedarse inactivo, buscar o cambio.
-          Flexible.
-          Reciclarse / Formarse. Manterse actualizado nas novas tecnologías asi coma no seu sector.
-          Expandir a rede de contactos.
-          Ter presencia nas redes.
-          Definir obxetivos.


      As oportunidades para a inserción laboral van diminuindo coa idade. As empresas din valorar a experiencia pero por outra banda, priorizan a persoas máis novas. 
      Todas e todos nós vemos moitas ofertas que van dirixidas a persoas menores de 35 anos.
      Obter o primeiro emprego é complicado porque non tes experiencia, e acadar un traballo con máis de 45 anos é misión case imposible.
      As persoas novas co tempo ao final acaban atopando emprego. 
      Neste momento, lembrome de moi poucas persoas que con 50 anos ou máis acadasen un emprego. 

     Personalmente creo que unha persoa con 50 anos, ten moito que ofrecer ao mercado laboral. É un gran erro que as empresas non aproveiten esa experiencia. Non entendo porque as empresas son reacias a contratalas. 

Por qué é tan díficil?
Son axeitadas as políticas de emprego?
Son suficientes os recursos? 

La importancia de actualizarse

A veces es necesario preguntarnos, ¿qué cambios hemos introducido dentro de nuestro flujo de trabajo para mejorarlo? Todo a nuestro alrededor va cambiando  y en muchos aspectos seguimos trabajando como hace cinco, diez años o más. Nuestro flujo de trabajo debería actualizarse casi de forma permanente para adaptarlo a lo que necesitamos ahora.

El flujo de trabajo es el conjunto de rutinas, hábitos, procedimientos y herramientas con los que nos organizamos, hacemos las cosas o absorbemos información. Cada persona tiene una manera de organizarse, un estilo de hacer las cosas, un método de obtener y utilizar información. Todo eso lo ha elegido y lo utiliza a diario. Pero que sirva para hoy no significa que valga para dentro de una semana, un mes o un año.
Es cierto que hay hábitos, técnicas, principios y herramientas que nunca caducan. Pero no menos cierto es que hay otras cosas que con el paso de los años pierden validez y utilidad. Y sin embargo no las soltamos ni locos, acomodándonos a lo de siempre.
Cuando se busca eficacia, rendimiento, optimización, resultados, se tiene que estar preparado para actualizarse, adaptarse, cambiar cómo y con qué se hacen las cosas de forma casi constante.

Actualizarse profesionalmente tiene la ventaja de que vamos a estar vigentes y a la vanguardia.
Una persona que no busca estar al tanto de los nuevos conocimientos que su profesión ha obtenido, no podrá ser un buen profesional. Un buen orientador laboral debe estar al tanto del mercado de trabajo, de las leyes, prestaciones, que van cambiando y de las nuevas tecnologías, que tanto nos sirven para emplear en el desarrollo de nuestro trabajo, como para el orientado en cuanto a la búsqueda de empleo.
  
La competencia es cada vez más importante y diversa, por lo que hoy es una ventaja competitiva el estar al día con aquellas variables o hechos que afectan a nuestra actividad laboral, con información sobre nuestro sector y con nuevas herramientas de gestión pues nos permiten tener una visión más amplia en la toma de decisiones.
Así mismo, la formación continua para mejorar las competencias y habilidades permite una mejor calificación de los profesionales, ésta  hace alusión a toda actividad de aprendizaje que se realiza a lo largo de la vida con el objetivo de incrementar los conocimientos, capacidades y aptitudes, además de enriquecer el nivel cultural y personal.

Es bien valorada la importancia de la formación continua en cualquier ámbito profesional. Reciclarse y mantenerse actualizado es fundamental, además de estar al día en cuanto a conocimientos, deben hacer frente a situaciones que demandan atención, concentración y que a menudo suponen estrés laboral. Esta necesidad de actualización constante hace que la formación se entienda como un proceso a lo largo de toda la vida.

Todos sabemos ya de la importancia de la formación y de la necesidad de mantenernos actualizados, aceptando que ello implica estar inmersos en un proceso de continuo reciclaje, puesto que los conocimientos que hoy nos resultan útiles mañana pueden quedar obsoletos. Pero, para tener éxito profesional, necesitamos algo más que actualizar nuestros conocimientos, también es imprescindible desarrollar nuestras competencias y mantenerlas alineadas a las necesidades del rol y del entorno organizacional, desde la integración de nuestra vida profesional y personal.






 “A veces la mejor forma de ser el primero es estar en lo último”.


Por último, agradecer a los compañeros de GETTING JOB, el haberme aceptado como firma invitada. 

lunes, 3 de noviembre de 2014

 LA ENTREVISTA DE TRABAJO:


La entrevista de trabajo es el paso más importante al que nos  enfrentamos  a la hora de encontrar trabajo. Todo los pasos anteriores en el proceso de búsqueda de empleo (curriculum,  carta de presentación…) tienen el único de objetivo de conseguir llegar a una entrevista personal, así que si lo conseguimos  no lo debemos desaprovechar.
Sería conveniente que dominemos  la situación en todo momento para que podamos  mostrarnos tranquilos y seguros de nosotros  mismos.

¿ Que hay que saber antes de  presentarse a una entrevista de trabajo? 



 Entrevista de trabajo

  Es una situación  que  produce alto grado  de nerviosismo y ansiedad. Debemos de preparala de  antemano  y afrontar la entrevista como un reto enriquecedor, una situación de la que podemos aprender  y obtener  aspectos positivos. Para ello podemos seguir los siguientes consejos:


 -Infórmate previamente sobre el puesto, la empresa y el cargo.
 -Identifica  tus puntos  fuertes y débiles.
 -Analiza tu proyecto  y tus argumentos.
 -Prepárate  preguntas para formular.
 -Sé optimista  y confía en ti  mismo.
 -Analiza la imagen  que quieres transmitir y elige en función  de ella  los elementos de tu      aspecto  personal por si  en algún momento  de la entrevista lo necesitas.
 - Prepara tu curriculum, documentos  acreditativos  y referencias de forma ordenada y limpia.
-Sé puntual.


Las tres preguntas fundamentales de la entrevista de trabajo:


Existen 3 tipos de preguntas que son básicas en toda entrevista de trabajo, sin importar el área o la importancia del puesto. De acuerdo a la actitud de nuestra respuesta es que tendremos mayores oportunidades.
En la actualidad, más allá de las exigencias profesionales que toma en consideración cada empleador, se han sumado las técnicas y sociológicas que pueden ser resumidas en 3 preguntas.
ADVERTISEMENT
  • Cuénteme de usted
Esta parece una petición sencilla pero no lo es. Es tan amplia que, dependiendo del tema que toquemos, daremos una idea de quienes somos en realidad. Lo más recomendable es hacer una referencia al trabajo.

Las 3 preguntas fundamentales en la entrevista de trabajo
  • Digame una virtud y un defecto que  tenga
Si nos conocemos bien no será nada difícil. Sin embargo, la idea que nuestra virtud pueda ser aprovechada en el trabajo. Del mismo modo, que el defecto no se pueda convertir en un impedimento para realizar nuestras labores.
  • ¿Cuál será su principal aporte?
Esta es una oportunidad para remarcar nuestras cualidades para el empleo. Siempre relacionándolas con este y siendo específicos en todo momento.

¿Que es lo que no se debe hacer en una entrevista? 


  • Llegar tarde o demasiado pronto.
  • Tener el móvil encendido.
  • Enredarse en una  discusión.
  • Sentarse en el borde de la silla.
  • LLevar la iniciativa. Deja que sea el entrevistador el que dirija la entrevista.
  • Responder de manera agresiva.
  • Cuidar tu aspecto personal y evita  características  llamativas.
  • Fumar.
  • Comer chicle.
  • Mentir.